Onze geschiedenis

Van de eerste handbalploeg in 1954 tot vijftig jaar HBCD in 2026. Een verhaal van sportieve ambities, jeugdwerking en samen opnieuw beginnen.

Ons verhaal door de jaren heen

Ontdek de mensen en momenten die het handbal in Dendermonde hebben gevormd.

  1. 1954

    De handbaldroom van Denis Ledegen

    Denis Ledegen brengt voor het eerst handbal naar Dendermonde. Met Ros Beiaard Dendermonde verzamelt hij aanvankelijk vooral vrienden rond zich. Het plezier staat centraal, maar Ledegen droomt al snel van een sterker uitgebouwde ploeg. Hij vindt steun bij atletiekclub KAV Dendermonde. De handballers sluiten zich bij de atleten aan en enkele atletiekleden stappen mee in het handbalverhaal. Zo ontstaat de handbalafdeling van KAV Dendermonde.

    Denis Ledegen
  2. 1954–1970

    KAV Dendermonde groeit naar de top

    Via zijn internationale contacten trekt Ledegen Nederlandse spelers uit Middelburg aan. De ploeg klimt naar de hoogste afdeling en wordt er een gevreesde tegenstander. De stad stelt een eigen buitenveld ter beschikking op het Pater Ruttenplein, in de omgeving van de Donckstraat. Ook zaalhandbal krijgt een thuis: Ledegen gaat de sporthal aan de Scheldedreef in Grembergen exploiteren. Het internationale tornooi van KAVD lokt geregeld meer dan zeshonderd toeschouwers. Buitenlandse spelers zoals Gledic, Egon Mikkelson en Vuk Roganovic versterken de ploeg, maar de verschillen in niveau en aanpak brengen ook spanningen met zich mee.

  3. 1970

    Het einde van KAVD

    De sportieve ambities en de inzet van betaalde buitenlandse spelers blijken op langere termijn moeilijk vol te houden. De band met het Dendermondse publiek verzwakt en in 1970 wordt KAV Dendermonde opgedoekt. De stad neemt de sporthal over. Spelers zoeken onderdak bij Ajax Lebbeke, Elita Lebbeke en Brabo Denderbelle. Denis Ledegen blijft betrokken bij de sport: hij wordt later voorzitter van de Vlaamse Handbalvereniging en wordt in 2007 voorgedragen als erelid.

  4. 1976

    HBC Dendermonde wordt opgericht

    Oud-KAVD-speler Willy Temmerman wil opnieuw een handbalclub in de Denderstad. Verschillende voormalige ploeggenoten reageren enthousiast. Samen met Arthur Verleyen bouwt hij HBC Dendermonde uit. De nieuwe rood-witte ploeg kan meteen rekenen op een ervaren kern, met onder anderen Roger Van Der Veken, Dirk Gyssels, Pierre Geysels, Guy Kerremans, Bernard Vermeiren, Theo Beeckman, Eddy Wuest, Maurice De Proft, Pierre Bouteille, Marnix Van De Velde, Eddy Dauwe, Jef Van Haut, Rudy Van Der Meerssche en Dirk Verleyen. De ervaring rendeert onmiddellijk: in het eerste seizoen volgt de titel in eerste landelijke.

    Een historisch logo van Handbalclub Dendermonde.
  5. 1979–1981

    Scaldia: het eerste jeugdproject

    Met Lucien De Nil krijgt HBCD zijn eerste echte trainer. Naast de sportieve ambities voor de senioren investeert Willy Temmerman in de toekomst: het jeugdproject Scaldia gaat van start. Eddy Van Geel begeleidt jonge spelers zoals Renzo Aesaert, Koen Sanders, Koen Van Renterghem, Jan Verhaevert, Yvan De Smedt, Martin Claessens en Dominique Van Steen. In het seizoen 1980–1981 neemt Arthur Verleyen het voorzitterschap over. Na twee tweede plaatsen wordt HBCD kampioen in vierde nationale en promoveert het naar derde. De club kiest bewust voor een financieel houdbare werking, met de lessen van KAVD in het achterhoofd.

  6. 1981–1984

    De eerste Hubert Trienpont-jaren

    Hubert Trienpont neemt in 1981 de sportieve leiding over en blijft trainer tot 1984. Een degradatie naar bevordering in 1982 wordt het volgende seizoen gevolgd door een nieuwe titel en promotie naar derde nationale. In 1983 komt voor het eerst ook een tweede herenploeg in competitie. Tijdens Trienponts laatste seizoen neemt Luc Batselier over als trainer. Trienpont blijft verbonden als medevoorzitter en pr-verantwoordelijke. Een beslissende nederlaag tegen het latere kampioen Kortrijk betekent opnieuw een stap terug.

    Archiefportret bij de clubgeschiedenis uit de jaren tachtig.
  7. Jaren 80

    Een kleine kern met een groot clubhart

    Na de degradatie verlaten verschillende spelers en bestuurders de club. Hubert Van Damme, Yvan De Smedt en Pierre Bouteille helpen HBCD overeind te houden. De overblijvende kern maakt van de ploeg een lastige tegenstander in vierde nationale, ook voor favorieten als Izegem en Robuco Buggenhout. Naast gevestigde namen breken Renzo Aesaert, Paul Impens en Koen Sanders door. Speler-trainers Leif Krogstrupp en Patrick Hertsens dragen bij aan de sportieve prestaties. Ook naast het veld groeit het clubgevoel, met het toenmalige Café Centrum in Sint-Gillis als ontmoetingsplek.

  8. 1988–1989

    Opnieuw herbeginnen

    Een reeks vertrekkende spelers doorbreekt de herwonnen ambitie. Koen Van Renterghem en Koen Sanders trekken naar Waasmunster; Patrick Hertsens, Stany De Swaef en Renzo Aesaert naar Robuco Buggenhout. Voorzitter Hubert Van Damme stopt en Julien Florkin neemt tijdelijk het voorzitterschap over. Met doelman Rudy Coppens en Ronny Merckx komen er versterkingen. Onder Sam Buelens en Magda Van Den Borre vindt de ploeg opnieuw haar evenwicht. Een kern die als degradatiekandidaat wordt ingeschat, eindigt in de middenmoot en behaalt een bijzonder gesmaakte overwinning tegen Robuco.

  9. 1989–1992

    Jeugdwerking en een nieuwe titel

    Jef De Proft wordt in 1989 trainer. Peter De Swaef, Jan De Maeyer en Jurgen Van Beveren vervoegen de ploeg. Eddy Van Geel en Jurgen Van Beveren zetten opnieuw jeugdactiviteiten op; onder voorzitter Jean Van Handenhoven krijgt die werking verder vorm, met Jurgen Van Beveren en Eddy Verleyen als trekkers. Na één seizoen neemt Eddy Van Geel de eerste ploeg over. De resultaten volgen: na een tweede plaats wordt HBCD in 1992 kampioen en promoveert het opnieuw naar derde. Ook de jeugdwerking groeit, met spelers die later hun plaats vinden bij de senioren.

    Een HBCD-ploeg in geel-blauwe uitrusting, uit het clubarchief.
  10. 1992–1993

    Een gemiste kans in derde

    Na de titel wordt Patrick Weckx trainer. Rudy Coppens vertrekt naar Lokeren, terwijl Koen Van Renterghem terugkeert en ook Koen Sanders opnieuw voor HBCD speelt. De verwachtingen zijn hoog. Onder voorzitter Kris Borms loopt het seizoen in derde echter moeizaam. De verhouding tussen spelers en trainer verslechtert en enkele spelers vertrekken nog tijdens de competitie. Een nieuwe degradatie volgt en de samenwerking met Weckx eindigt.

  11. 1993–1996

    Heropbouw onder Hubert Trienpont

    François Joos wordt voorzitter en Hubert Trienpont keert na tien jaar terug als trainer. Met ervaren doelman Staaf Mannaert, nieuwe spelers en de eerste doorstromende jeugdspelers bouwt hij een competitieve kern. Peter De Lille, Tony Callaerts en doelman Jonay Herrera Y Steendam breken door. HBCD eindigt geregeld in de top vijf. In 1995–1996 eindigt de samenwerking. Trienpont trekt met enkele spelers naar Lokeren. Wim Van Der Borght maakt de omgekeerde beweging en brengt versterking mee. Na één seizoen vertrekt hij naar Ajax Lebbeke.

  12. 1997–2000

    Daar zijn de dames

    Jaak Steeman volgt Wim Van Der Borght op. Ondanks veel wisselingen in de kern stromen nieuwe generaties jeugdspelers door. In zijn tweede seizoen verrast een kleine, hechte herenploeg met een tweede plaats en promotie. Na de verloren titelwedstrijd in Roeselare blijft het gevoel overeind dat de ploeg iets bijzonders heeft neergezet. De beperkte kern kan de hogere reeks nadien niet vasthouden. Onder voorzitter Eddy Van Brempt richt HBCD een damesploeg op, voortbouwend op wat overblijft van HC Superano. Zo krijgen meisjes uit de eigen jeugd een seniorenploeg binnen de club. Onder Eddy Van Geel promoveren de dames naar eerste landelijke.

    Een HBCD-ploeg in rood-witte uitrusting, uit het clubarchief.
  13. 2000–2005

    Een moeilijke periode na de sporthalbrand

    In 2000 gaat Jaak Steeman de dames trainen en neemt Benny D’Hauwere de heren over. Later volgt Patrick Hertsens hem op. De heren blijven een middenmoter in tweede landelijke, maar verliezen ook talent aan Brabo Denderbelle. De brand in de sporthal van Sint-Gillis treft de club zwaar. Materiaal gaat verloren en de terugkeer naar Grembergen maakt het moeilijker om supporters en jeugdspelers te behouden. Het bestuur werkt aan het voortbestaan van de club. Halfweg 2004–2005 neemt Hubert Trienpont zowel heren als dames onder zijn hoede. De heren ontlopen de degradatie, terwijl de dames lang meestrijden voor de titel. Na het seizoen vertrekt Trienpont naar HC Eeklo.

  14. 2006

    Terug naar Sint-Gillis

    In augustus 2006 keert de club terug naar de nieuwe sporthal van Sint-Gillis. Voorzitter Luc Van Cauwenberghe en zijn bestuur stellen eerst Franky De Troch aan, maar hij moet nog voor de competitiestart om persoonlijke redenen afhaken. Benny Arijs neemt over en groeit uit tot een echte clubman. Tony Callaerts, Yvan Pieters en Geert Van Der Jeugt keren terug. Ook John De Man sluit aan bij het B-team. De heren starten met ambitie in de reeks Regio Antwerpen. Wanneer enkele ervaren spelers daarna een stap terugzetten, ontstaat ruimte voor een nieuwe generatie.

  15. 2006–2009

    Een nieuwe generatie krijgt kansen

    Oud-speler Jurgen Van Beveren wordt voorzitter. Met Kris Borms, Yvan Segers, Jelle Biva, Tony Callaerts, Benny D’Hauwere en Elke Pissens wil het bestuur een nieuwe start maken. Eddy Van Geel neemt opnieuw de dames onder zijn hoede. Bij de heren stroomt de kadettenploeg door. De jeugdwerking levert zichtbare resultaten. In 2007–2008 groeit het ledenaantal met elf procent en bereikt Renzo Aesaert de VHV-finale met zijn pupillen. In 2008–2009 worden de miniemen van Stijn Van Caeneghem kampioen.

  16. 2008–2011

    Promoties en jeugdfinales

    De eerste damesploeg promoveert in 2008–2009 onder Hilde Van Boven naar tweede nationale. De heren volgen in 2010 met promotie naar liga, na tien jaar wachten. Ze nestelen zich in 2010–2011 meteen stevig in de reeks en halen de play-offs. Ook de andere ploegen presteren: heren 2 worden kampioen; dames, kadetten en pupillen eindigen als vicekampioen. De pupillen en kadetten bereiken de VHV-finale. De resultaten tonen hoe breed de sportieve werking intussen is geworden.

  17. 2012–2015

    Nieuwe sportieve hoogtepunten

    In 2012–2013 neemt tweede trainer Jo Bytebier over van Patrick Hertsen. Hij loodst heren 1 weg van de degradatieplaats naar een vijfde plaats. De dames eindigen in de subtop van liga. In 2014–2015 worden de heren verrassend vicekampioen. In de Beker van België halen ze de achtste finale, waar kampioen Bocholt te sterk blijkt. Na zeven jaar voorzitterschap geeft Jurgen Van Beveren de fakkel door aan Luc Peersman. De dames versterken zich, terwijl de heren een moeilijkere transferperiode doormaken. De ambities blijven groot.

  18. 2017–2020

    De terugkeer van de dames

    In 2017 volgt Jelle Biva Luc Peersman op als voorzitter. De dames verlaten de club voor Belle, maar keren in het seizoen 2019–2020 terug naar HBCD. Daarmee krijgt de dameswerking opnieuw haar plaats binnen de Dendermondse club.

  19. Recente jaren

    De stap naar liga 1

    De heren blijven actief in liga 2 en promoveren onder Pieter Synquintyn naar liga 1. Danny Luypaert neemt na het seizoen het trainerswerk over.

  20. 2026

    Vijftig jaar Handbalclub Dendermonde

    Vijftig jaar na de oprichting in 1976 viert Handbalclub Dendermonde zijn jubileum. De geschiedenis verbindt verschillende generaties spelers, trainers, bestuurders, vrijwilligers en supporters — van de eerste Dendermondse handbalploeg tot de club van vandaag.

Misschien is handbal ook iets voor jou?

Zin om iets nieuws te proberen? Kom vrijblijvend meetrainen. We zoeken samen de juiste ploeg, leggen alles rustig uit en zorgen dat je meteen iemand kent.

Handbal proberen